محجور مىتوان كرد . قوله : فلو ساوته او زادت : ضميرهاى مؤنث در [ ساوته ] و [ زادت ] به اموال و ضمير منصوبى در [ ساوته ] بدين عائد است . قوله : و بين ان يقضى عنه من ماله : ضميرهاى [ عنه ] و [ ماله ] به مديون عائد است . قوله : فلا يتبرع الحاكم به عليهم : ضمير در [ به ] بحجر و در [ عليهم ] به غرماء عود مىكند . قوله : نعم لو كانت الديون لمن له عليه ولاية : ضمير در [ له ] به حاكم و در [ عليه ] به [ من موصوله ] راجع بوده و كلمه [ ولاية ] منصوب است تا خبر براى [ كانت ] باشد . قوله : كان له الحجر : ضمير در [ له ] به حاكم عائد است . قوله : او بعضها مع التماس الباقين : ضمير در [ بعضها ] به ديون راجع بوده و اين كلمه مرفوع است تا معطوف بر [ ديون ] كه اسم كان است باشد و منظور از [ باقين ] سائر ديّان است . قوله : و لو كانت لغائب : ضمير در [ كانت ] بديون راجع است . قوله : لم يكن للحاكم ولايته : يعنى ولايت بر منع و حجر . قوله : لانّه لا يستوفى له : ضمير در [ لانّه ] به حاكم و در [ له ] به غائب عود مىكند . قوله : بل يحفظ اعيان امواله : ضمير فاعلى در [ يحفظ ] به حاكم و ضمير مجرورى در [ امواله ] به غائب راجع است .