دهد و چه به تلف مال . قوله : مع دعوى الاعسار قبل اثباته : يعنى ، قبل از اثبات اعسار . قوله : انّما اطلقه المصنف ( ره ) : ضمير مفعولى در - [ اطلقه ] به حبس عود مىكند . متن : فإذا ثبت إعساره خلي سبيله ، و لا يجب عليه التكسب لقوله تعالى : وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلى مَيْسَرَةٍ . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : وقتى ثابت شد كه مفلّس واقعا معسر و در ادعاى اعسار صادق بوده است وى را از حبس آزاد مىكنند . شارح ( ره ) مىفرماين : و پس از استخلاص بر وى لازم نيست در مقام تحصيل مال بر آمده و به اكتساب مشغول شودن بدليل آيه شريفه ( 280 ) از سوره ( بقره ) كه مىفرمايد : و ان كان ذو عسرة فنظرة الى ميسره . و تقريب استدلال به آيه شريفه اينست كه : خداوند متعال در اين آيه مجرّد معسر بودن را مناط براى وجوب مهلت دادن قرار داده و مىفرمايد تا زمانى كه متمكن و قادر بر پرداخت شود لازم است او را مجال دهند پس ملاك جواز مطالبه حصول يسر است نه تحصيل آن و اكتساب قدرت به واسطه فعاليت نمودن . متن : و عن علي عليه الصلاة و السلام بطريق السكوني