قسم اول مبحث قرض مىباشد كه يك در هم از آن معادل با هيجده در هم است ، در حالى كه يك در هم صدقه برابر با ده در هم مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه [ قرض ] بفتح قاف و كسر آن و سكون راء مىباشد كه داراى فضيلتى بسيار و ثوابى زياد است و همانطورى كه مصنف فرموده يك درهمش با هيجده در هم معادل است با اينكه يك در هم صدقه با ده در هم مساوى مىباشد . بعضى از بزرگان سرّ و جهت آن را اين دانسته‌اند كه صدقه هم در دست شخص نيازمند قرار گرفته و همغير او ولى قرض منحصرا در اختيار محتاج قرار داده مىشود از اينرو فضيلتش بيشتر از صدقه است . و نيز وجه ديگرى دارد و آن اينكه مال القرض برمىگردد و دوباره به همان شخص يا ديگرى قرض داده مىشود در حالى كه مال الصدقه چنين نيست و بعد از انفاق صرف و خرج مىشود . قوله : كتاب الدين : كلمه [ دين ] بفتح دال و سكون ياء عبارت است از وام گرفتن . قوله : القرض : كلمه [ قرض ] بفتح قاف و كسر آن به معناى چيدن است و چون قارض قسمتى از مالش را جدا نمود و به وام‌گيرنده مىدهد از اينرو به اين نام موسوم شده است .