قوله : دفع عوضها قبله : ضمير در [ عوضها ] به اثمان و در [ قبله ] به قبل از تفرق عائد است و مقصود از عوض اثمان و غير نقدين است كه طبق قرارداد بنا شده بجاى ارش من عليه الخيار به صاحب حق بدهد . قوله : مطلق براءة ذمّة من يطلب منه منه : مقصود از مطلق برائت ذمّه حصول آن به سه نحو مىباشد : الف : ردّ و فسخ معامله قبل از تفرق كه موجب برائت ذمّه من عليه الخيار مىگردد . ب : گرفتن ارش از جنس نقدين . ج : اخذ ارش از غير جنس نقدين . و كلمه [ يطلب ] به صيغه اسم مفعول و صله براى [ من موصوله ] است و ضمير در [ منه ] بموصول و در [ منه ] دوم به عوض راجع بوده و اين جار و مجرور متعلق به [ براءة ] است . قوله : على جعله من غير النقدين : ضمير در [ جعله ] به ارش عائد است . قوله : كانّها واقعة به : ضمير در [ كانّها ] به معاوضه و در [ به ] به غير النقدين عائد است . قوله : و فيه : ضمير به امكان دفع راجع است . قوله : انّ ذلك : مشار اليه [ ذلك ] تقريرى كه در امكان دفع گذشت مىباشد . قوله : جواز اخذه : يعنى جواز اخذ ارش . قوله : ايضا : يعنى همانطوريكه از غير نقدين ميتوان گرفت