سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

450

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

الثمار مع الظهور و هو انعقادها سواء كانت بارزة أم مستترة في كمام ، أو ورد و كذا القول فيما يكون المقصود منه الورد ، أو الورق ، و لو كان وجوده على التعاقب فالظاهر منه حال البيع للبائع ، و المتجدد للمشتري ، و مع الامتزاج يرجع إلى الصلح . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : شكوفه‌اى نر در صورت ظهور از آن بايع بوده و داخل در مبيع نيستند چنانچه در ساير ميوه‌ها غير از خرما در صورت ظهورشانن وقت بيع ملحق به مبيع نبوده و متعلق به بايع مىباشند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از ظهور ثمره اين است كه در وقت بيع منعقد شده باشد اعم از اينكه روى درخت ظاهر و بارز نيز شده يا مستتر باشد و در مستتر نيز فرقى نيست بين اينكه ميوه در پوست مخفى باشد يا در گل . سپس مىفرماين : و آنچه در درخت ميوه ذكر شد يعنى گفتيم ميوه‌هاى ظاهر در بيع درخت داخل نيستند عينا در درختانى كه بجاى ميوه گل يا برگ آنها مطلوب است جارى مىباشد يعنى در وقت بيع اگر گل يا برگ ظاهر باشد در بيع درخت داخل نيستند نظير درخت گل ياس يا درخت توت كه اولى گل آن و دومى برگش مطلوب و مقصود است . اگر برگ يا گل درختى متعاقبا و بتدريج ظاهر مىشوند ، در صورتى كه درخت آنها را بفروشند برگ و گلى كه در وقت عقد ظاهر است از آن بايع بوده و آنهائى كه بعدا ظاهر مىشود مال مشترى