شارح ( ره ) مىفرماين : در صورتى كه ساختمان فوقانى عليحده محسوب شود در بيع دار داخل نيست مگر آنكه شرط كنند يا قرينه‌اى بر داخل بودن آن در لفظ باشد . و اما ابواب : درب‌ها بر دوگونه هستند برخى از آنها ثابت و غير منقول است كه اين قسم قطعا داخل در مبيع مىباشد ، و بعضى ديگر منفصل و بطور منقول در دار مىباشد همچون لوح‌هاى تخته‌اى كه بعنوان [ روى درى ] در دكّانها مورد استفاده واقع مىشود ( توضيح آن بعدا ذكر خواهد شد انشم تعم ) در اين قسم از دربها دو احتمال است : الف : آنكه بگوئيم داخل نيستند . ب : ملتزم شويم بدخول . و از نظر ما احتمال پسنديده و نيكو همين احتمال دوم است زيرا اهل عرف آن را جزء دار دانسته و به حساب ملحقات آن ميپندارند و اينكه آن را بطور ثابت نصب نكرده و منفصل قرار داده‌اند نه از جهت اين است كه جزء [ دار ] محسوب نشود بلكه به اين منظور است كه از آن بعنوان آلت استفاده بهتر و سهل‌تر بتوانند حظّ و بهره ببرند بنابراين ، اين نوع از دربها نيز مثل جزء [ دار ] بوده و در نتيجه در بيع آن داخل هستند . و از عبارت مرحوم مصنف كه بطور مطلق حكم بدخول [ ابواب ] فرمود استفاده مىشود كه بعقيده ايشان نيز اين نوع از درب‌ها - داخل مىباشند .