سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

433

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : سوم در اشيائى كه داخل در مبيع هستند شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اين است كه وقتى لفظ مبيع را مطلق آورده و تصريح بدخول يا عدم دخول چيزى در آن ننمودند از نظر عرف مرسوم و رائج است كه امورى در مبيع داخل هستند كه در اين مقام مرحوم مصنف بشرح آنها مىپردازند . متن : و الضابط إنه يراعى فيه اللغة و العرف العام ، أو الخاص ، و كذا يراعى الشرع بطريق أولى ، بل هو مقدم عليهما ، و لعله أدرجه في العرف لأنه عرف خاص ، ثم إن اتفقت ، و إلا قدم الشرعي ، ثم العرفي ، ثم اللغوي . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : قاعده كلى براى دخول اين اشياء در مبيع يا خروج آنها از آن اين است كه لغت و عرف را بايد مناط و ملاك قرار داد . شارح ( ره ) مىفرماين : اعم از آنكه عرف عام بوده يا خاص و نيز عرف شرع را البته به طريق اولى بايد مراعات نمود بلكه در مقام تعارض بين عرف و شرع و غير آن لازمست عرف شارع مقدم بر غير شود . و هيج بعدى ندارد كه مرحوم مصنف آن را در كلمه [ عرف ] درج