سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

406

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

البته اگر مبيع در همان بلد معامله باشد غير از تخليه امر ديگرى همچون گذشت زمانى كه مشترى بعد از آن بتواند به مبيع دست يابد معتبر و شرط نيست . بلى اگر مبيع در غير بلد معامله باشد بطورى كه اهل عرف مجرد تخليه بدون گذشت مدت مزبور را كافى در تحقق قبض ندانند البته اين امر لازم و شرط است . قوله : بالاذن فيه : ضمير در [ فيه ] به قبض عائد است . قوله : و رفع يده : ضمير در [ يده ] به بايع راجعست . قوله : و يد غيره عنه : ضمير در [ غيره ] به بايع و در [ عنه ] به مبيع راجع است . قوله : ان كان : كلمه [ كان ] تامّه بوده و ضمير فاعلى در آن به [ يد غيره ] عائد است . قوله : يمكن وصول المشترى اليه : ضمير در [ اليه ] بمبيع راجع است . قوله : الا ان يكون فى غير بلده : ضمير مستتر در [ يكون ] به مبيع و در [ بلده ] به عقد عود مىكند . قوله : على عدم القبض بذلك : مشار اليه [ ذلك ] مجرّد تخليه بدون مضى زمان مىباشد . متن : و الظاهر أن اشتغاله بملك البائع غير مانع منه و إن وجب على البائع التفريغ . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : و ظاهر ادلّه و فتاوى اين است كه مشغول بودن