سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

398

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

مجهول خواند بنابراين ضمير نائب فاعل در آن به [ دين ] عائد است و محتمل است به صيغه معلوم قرائت شود كه در اين صورت ضمير فاعلى در آن به [ دائن ] كه بقرينه مقام فهميده مىشود عائد است و ضمير در [ قبوله ] به دين راجع است . متن : و يجوز اشتراط تأخير إقباض المبيع مدة معينة كما يجوز اشتراط تأخير الثمن . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : جايز است بايع در ضمن عقد شرط كند كه براى مدتى معيّن اقباض و تسليم مبيع را به مشترى تأخير مىاندازد . شارح ( ره ) مىفرماين : چنانچه بر مشترى جايز است شرط كند كه براى زمانى معلوم و مضبوط تسليم و تحويل ثمن را به بايع بتعويق مىاندازد . متن : و الانتفاع به منفعة معينة لأنه شرط سائغ فيدخل تحت العموم . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و نيز بايع مىتواند در ضمن عقد شرط كند كه در زمانى محدود و معلوم از منفعت معيّن مبيع استفاده بكند . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اين حكم اين است كه شرط مزبور چون سائغ و مشروع است لاجرم مشمول عموم ادله شروط مانند المؤمنون عند شروطهم مىشود . متن : و القبض في المنقول كالحيوان و الأقمشة و المكيل