قوله : عن البايع : جار و مجرور متعلق است به [ عدم حصول ] . قوله : و انّما رتّب عليه نقله ثانيا : فاعل [ رتّب ] ضميرى است كه به بايع راجع بوده و ضمير در [ عليه ] به ملك مشترى عائد مىباشد و در [ نقله ] به [ مبيع ] برمىگردد . قوله : لتوقفه عليه : يعنى توقف نقل ثانى بر نقل اول . قوله : و المصحّح له : الف و لام در [ المصحّح ] الف و لام موصوله بوده وصله‌اش اسم فاعلى است كه مدخول آن مىباشد و ضمير در [ له ] به بيع اول برمىگردد . قوله : من انّ قصد ردّه : كلمه [ ردّه ] از قبيل اضافه مصدر به مفعول است پس فاعلش ضميرى استكه به مشترى راجع بوده و ضمير مضاف اليه به مبيع راجع مىباشد و معناى عبارت چنين است : قصد بايع رد كردن مشترى مبيع را به او . قوله : بحيث لا يترتب عليه حكم الملك : ضمير در [ عليه ] به ملك مشترى راجع است . متن : و يجب قبض الثمن لو دفعه إلى البائع مع الحلول مطلقا ، و في الأجل أي بعده ، لا قبله ، لأنه غير مستحق حينئذ ، و جاز تعلق غرض البائع بتأخير القبض إلى الأجل ، فإن الأغراض لا تنضبط . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر مشترى ثمن را به بايع دفع نمود بر وى لازم و واجب است كه آن را در مدت واجل بيع قبض كند نه قبل از فرارسيدنش .