سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
170
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
است كه دلالت بر اتحاد جنس در آنها دارد و با اين اخبار ادله ديگرى معارض نيست بلكه در برخى از ادله و اخبار چنين آمده كه جواز گندم است از اينرو ادعائى كه برخى از فقهاء همچون مرحوم ابن ادريس فرموده و گفته است بملاحظه اختلاف شكل و صورت و رنگ و طعم و اسم كه بين آنها حكمفرما است بايد آن دو را از نظر جنس نيز متغاير و مختلف بدانيم غير مسموع است . بلى البته مىتوان گفت ايندو در غير باب ربا همچون مبحث زكات باجماع فقهاء دو جنس حساب مىشوند . قوله : لدلالة الاخبار الصحيحة الخ : اين اخبار را مرحوم صاحب وسائل درج 12 ص 438 در باب هشتم از مبحث ربا نقل فرموده از جمله آنها روايت سوم اين باب است كه به اين شرح نقل شده : محمد بن يعقوب از ابو على الاشعرى از محمد بن عبد الجبار از صفوان از منصور بن حازم از ابى بصير و غير او از امام صادق عليه السلام قال : الحنطة و الشعير رأسا برأس ، لا يزاد واحد منهما على الآخر . قوله : و فى بعضها ان الشعير من الحنطة : و آن روايت دوم از اين باب است كه مرحوم صاحب وسائل آن را به اين شرح آورده است : محمد بن يعقوب از عدهاى اصحاب از سهل و از محمد بن يحيى از احمد بن محمد جميعا از احمد بن محمد بن ابى نصر از ابان از عبد الرحمن بن ابى عبد اللّه قال : قلت لابى عبد اللّه عليه