مجموع 100 درهم ، نه تا يازده در هم و يك در هم مىباشد ازاين‌رو وقتى از هريازده در هم يكى را استثناء كنيم و از يازده جزء يك در هم نيز يك جزء را برداشته و ده جزء را باقى بگذاريم ثمن 90 در هم بعلاوه ده جزء از يازده جزء يكدرهم مىشود . متن : و لو أضاف الوضيعة إلى العشرة احتمل الأمرين ، نظرا إلى احتمال الإضافة للأم و من و التحقيق هو الأول ، لأن شرط الإضافة بمعنى من كونها تبيينية ، لا تبعيضية بمعنى كون المضاف جزئيا جزئيات المضاف إليه بحيث يصح إطلاقه على المضاف و غيره ، و الإخبار به عنه كخاتم فضة ، لا جزء من كل كبعض القوم ، و يد زيد ، فإن كان القوم لا يطلق على بعضه ، و لا زيد على يده ، و الموضوع هنا بعض العشرة ، فلا يخبر بها عنه فتكون بمعنى اللام . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : اگر بايع در وقت اخبار كلمه [ وضيعة ] را به [ العشرة ] اضافه نمود و گفت : بعتك بما اشتريته و وضيعة العشرة درهم ( فروختم اين متاع را به تو به آنچه خود آن را خريدم و كاستن از عشره يا براى عشره يك در هم است ) . در اين فرض چون اضافه [ وضيعة ] به [ العشرة ] محتمل است از باب اضافه لاميّه باشد همانطورى كه اضافه بتقدير [ من ] نيز احتمال دارد لاجرم ثمن را مىتوان بهردو مقدار احتمال داد ولى از نظر ما حق اين است كه اضافه لاميّه است زيرا اضافه بيانيه شرطش اين