فرق نموده و ناقص شده است از اينرو اگرچه در اخبار بثمن صادق مىباشد ولى اگر نامى از عيب نبرد اين امر خود در حكم كذب و خيانت در اخبار به حساب مىآيد . مثلا معبى را وقتى سالم بود به 1000 تومان خريد و بعد عيبى بر آن عارض شد كه قيمتش را به 900 تومان كاهش داد حال اگر در وقت بيع بگويد اين مبيع را به 1000 تومان خريده‌ام و به فلان مقدار مىفروشم صحيح است كه در اخبار برأس المال كه 1000 تومان است دروغ نگفته ولى اين قيمت در وقتى بود كه مبيع سالم بود در حالى كه الآن و موقع فروش داراى عيب است و مىبايد عيب را نيز نام ببرد ، در غير اين صورت مرتكب معصيت شده است . قوله : لنقص المبيع به : ضمير [ به ] به [ عيب ] راجعست قوله : حين شراه : كلمه [ شرا ] به صيغه ماضى و ضمير مفعولى به [ مبيع ] عائد است . متن : و إن أخذ أرشا بسببه أسقطه لأن الأرش جزء من الثمن ، فكأنه اشتراه بما عداه ، و إن كان قوله : اشتريته بكذا حقا لطروء النقصان الذي هو بمنزلة الجزء . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر بايع مبيع را با عيب خريده ولى بابت عيب آن ارش گرفته باشد يا سالم خريده و ديگرى آن را معيوب ساخت و وى جهت اين امر از آن شخص ارش گرفت بهرتقدير در وقت اخبار لازم است مقدار ارشى كه گرفته از مبلغ ثمن كم كند و باقى را به عنوان ثمن مورد اخبار قرار دهد .