اگر در ضمن عقد بطور مطلق و بدون نام بردن از اينكه مقصود ماه هلالى است يا شمسى مثلا دو ماه را مدت و اجل بيع قرار دادند ، اطلاق حمل بر ماه هلالى مىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : اين كلام در وقتى است كه امكان حمل باشد مثل اينكه عقد را در ابتداء و اوّل ماه مثلا واقع ساخته‌اند اما اگر در اثناء باشد در آن چهار احتمال است : 1 - آنكه ماه‌ها را هلالى حساب مىكنند منتهى مقدارى كه از ماه اول گذشته بهمان‌قدر از آخر جبران مىنمايند . 2 - آنكه ماه‌هاى ديگر را هلالى حساب نموده ولى ماه منكسر و ناقص را فقط 30 روز تقدير نمايند . 3 - در صورتى كه ماهها متعدد باشند تمام را منكسر حساب كنند 4 - كليّه ماهها را 30 روز فرض كنند . و از بين اين احتمالات احتمال دوم وجيه‌تر است و مرحوم مصنف نيز در كتاب دروس آن را تقويت كرده ولى از عبارت اينجا استفاده مىشود كه احتمال اول را اختيار فرموده است . مؤلف گويد : تقرير چهار احتمال بعبارت روشن‌تر چنين است : زيد 10 خروار گندم به عمرو در روز پانزده شعبان مىفروشد كه بعد از سه ماه ديگر بوى تحويل دهد در اينجا چهار احتمال است : 1 - ماه رمضان و شوال را هلالى حساب نموده و ماه اول را نيز به همين ترتيب يعنى مترصد باشند كه ماه شعبان باقيمانده‌اش