سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

86

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : على باطن امره : ضمير [ امره ] بمنكر عائد است . قوله : مراقبة له : كلمه [ مراقبة ] منصوب است تا حال از بيّنه بوده و ضمير در [ له ] بمنكر عائد است . قوله : فى خلواته : ضمير به منكر راجع است . قوله : واجدة صبره : كلمه [ واجدة ] منصوب است تا حال از بيّنه بوده و ضمير در [ صبره ] بمنكر راجعست . قوله : حتى ظهر لها : ضمير در [ لها ] به بيّنه راجع است . قوله : و مخائل الاضاقة : يعنى علائم تنگدستى . قوله : مع شهادتها على نحو ذلك : ضميرمؤنث به بيّنه راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] صبره على ما لا يصبر عليه واجد المال مىباشد . قوله : او بتصديق خصمه له : هردو ضمير به منكر عائد است . قوله : فانه حينئذ يقبل قوله فيه : ضمير در [ فانه ] به معناى شأن بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين لم تكن الدعوى مالا مىباشد و ضمير در [ قوله ] به منكر و در [ فيه ] به اعسار راجع است . قوله : فانّ اصابة بقائه : يعنى بقاء مال و چنانچه در ترجمه عبارت گذشت مقصود از اين اصل استصحاب است . قوله : تمنع من قبول قوله : يعنى قول مدعى اعسار كه همان منكر باشد . قوله : و ظاهره : يعنى و ظاهر مصنف ( ره ) .