باشند صرفا وظيفه او يا نائبش مىباشد لذا بر حضرتش لازم است كه در اطراف بلاد و نواحى شهرها قاضى نصب نموده تا شخص منصوب به اين امر قيام نموده و رفع خصومات بين مردم كند . قابل توجه آنكه هركه را معصوم عليه السلام جهت اين امر معيّن فرمايند بر او واجب عينى است كه اجابت كند و اگر خصوص شخص را تعيين نفرمود بر تمام كسانى كه شايستگى و صلاحيّت دارند واجب كفائى است كه خود را معرفى و در معرض قرار دهند و در صورتى كه غير از يك نفر شخص صالحى پيدا نشد تنها بر وى لازم و واجب عينى است كه اين منصب را اختيار كند . شارح ( ره ) مىفرماين : و اگر امام عليه السلام از وى مطّلع نبود بر شخص لازمست خود را محضر مقدسش معرفى و طلب نصب كند . حال اگر افراد صالح و شايسته متعدد باشند در اينكه مستحب است تمام خود را معرفى نموده و تقاضاى گماردن بنمايند ، دو قول است بعضى قائل به استحباب طلب شده و گروهى آن را مستحب نمىدانند ولى از نظر ما اجود و پسنديده همان قول به استحباب است مشروط به اينكه شخص از خود مطمئن باشد كه بوظيفه قضاوت مىتواند قيام نمايد . قوله : اى الحكم بين الناس : براى كلمه [ قضاء ] معانى نقل شده از جمله : امضاء و تصديق كردن چيزى ، فارغ شدن از عملى ، نفس حكم و حكم نمودن بين مردم و رفع مرافعات ايشان و طبق فرموده شارح