سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
57
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
و نظير همين مسئله است در جائى كه چند تن از محصلين از مدرسى با هم تقاضاى تدريس كتابى نمودند يا چند نفر از مجتهدى درخواست حكم مسألهاى داشتند مشروط باينكه تدريس در مثال اول و افتاء در مسئله دوم واجب باشد . يعنى در ايندو مورد نيز به فتواى مشهور بر مدرس و مفتى لازمست آنان كه در سمت راست رفقائشان ايستادهاند مقدّم دارد و به گفته [ قيل ] براى هريك قرعه بايد كشيد . اما آنچه مىتوان در ايندو مسئله گفت اينكه اينجا با مسئله مورد بحث ما از اين جهت فرق دارد كه هركدام زودتر به نزد مدرسى يا مفتى آمدند مقدم هستند گرچه درخواست هم نكرده باشند و در صورتى كه تقدّم و تأخّرشان مشتبه بود يا با هم بوى رجوع كردند قرعه بايد كشيد . و در صورتى كه مدرسى بتواند همگى را در يك درس به طور مشترك شركت دهد مشروط باينكه فهم و ادراكشان متقارب و جملگى در يك افق باشند لازم است چنين نموده و در غير اين صورت جايز نيست همه را در يك درس مشترك كند . قوله : لرواية محمد بن مسلم عن الباقر عليه السلام : روايت نامبرده را مرحوم صاحب وسائل در ج 18 ص 160 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن على بن الحسين باسنادش از محمد بن مسلم از ابى جعفر عليه السلام قال : قضى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ان يقدم صاحب اليمين