به غير الراجح شرعا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : 3 - و نيز عدالت بواسطه ترك مروّت زائل ميگردد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از مروت : آراسته بودن شخص به اخلاق و محاسنى است كه افرادى همانند وى با در نظر گرفتن شرائط زمانى و مكانى به آنها متزيّن و متخلّق مىباشند . بنابراين خوردن و آشاميدن در بازار نسبت به شخصى غير بازارى از مروّت بدور و قادح در عدالت است مگر در موارد اضطرارى همچون موقعى كه عطش بر او غالب شده و باعث زحمت وى باشد . و نيز ارتكاب اعمالى مانند سر برهنه در بين مردم تردد كردن ، زياد شوخى نمودن و نقل حكايات و قصص فكاهى گفتن و نيز مانند اينكه فقيهى لباس سپاهى يا فعلى را كه از شئون ايشانست مرتكب شود بطورى كه عادتا فعل نامبرده از وى شايسته نباشد و از اينرو مورد مسخره مردم قرار گيرد و همچنين عكس آن يعنى سپاهى لباس فقيه بتن كرده يا فعلى را كه از شئون فقيه است انجام دهد بنحويكه مورد تمسخر مردم واقع گردد تمام از مصاديق خلاف مروّت مىباشد و باعث سقوط عدالت مىگردد . سپس مىفرماين : ناگفته نماند : كلام در ارتكاب مروّت يا خلاف آن باختلاف احوال و اشخاص و اماكن و بقاع مختلف مىشود يعنى چه بسا فعلى در زمانى خلاف مروّت بوده ولى نسبت به زمان ديگر چنين نمىباشد