شهادت بعضى از شهود با برخى ديگر و غير آن از شرائط ديگر بايد باقى باشد . ولى مطلبى كه در اينجا قابل توجه است اينكه در شهادت كودكان روايتى وارد شده كه دلالت دارد بر اينكه اگر شهادت ايشان با هم مختلف شد به اوّلين قول ايشان اخذ مىشود ولى راجع به سائر شروط در روايت اشاره‌اى به آن نشده . ولى از نظر ما حكم اين است كه چون مورد بحث مسئله دم و خون است و در اين قبيل از امور احتياط مقتضى است به حكمى كه مورد اتفاق جميع فقهاء است عمل نمود و روى آوردن به حكم مشكوك و محل خلاف پسنديده نبوده و بر خلاف صوابست . و اما شرط عدالت در مورد كودكان ، ظاهرا به ملاحظه عدم تكليف در ايشان قابل تحقق نيست و صرف مراعات مروّت بايد گفت كافى است . و اينكه برخى فرموده‌اند : اگرچه در كودك اعتبار عدالت معنا ندارد ولى ارتكاب صورت افعال واجبه و ترك اعمال محرمه كفايت مىكند دليلى بر آن در دست نيست و از اينكه مرحوم مصنف بجاى اشتراط عدالت در صبيان فرمود به شرطى شهادتشان مقبول است كه در وقت وقوع فعل بر امر مباحى اجتماع داشته باشند استفاده مىشود كه ايشان نيز اشتراط عدالت را بهر معنائى كه باشد منكرند حتى به معناى مراعات مروّت ، زيرا چه بسيار از افعال مباح وجود دارد كه بر خلاف مروّت است و از اين عبارت استفاده مىشود كه ارتكابش براى طفل قادح نيست