حفظ نموده يا جاى آنها را دانسته كه در وقت حاجت به آن‌ها مراجعه كند . و نيز واجب است كه به آيات ناسخه و منسوخه احاطه داشته و هريك را از ديگرى تمييز دهد ولو به رجوع كردن به اصلى باشد كه تمام در آن جمع و گرد آمده‌اند . قوله : الاشكال الاقترانيه : مقصود قياس اقترانى است و آن عبارت است از قياسى كه نتيجه قياس از نظر هيئت و ماده در مقدمة القياس مذكور نباشد بخلاف قياس استثنائى كه چنين مىباشد . قوله : من المعانى المفرده : مانند علم بجنس و فصل و اعراض عام يا خاص و نيز دانستن اسم و كلمه و ادات و امثال اينها . قوله : و لا يشترط الاستقصاء فى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] مسائل و احكام منطقى است . قوله : بل يقتصر على المجزئ منه : ضمير در [ منه ] به منطق راجع است . قوله : و ترجئة الوقت : كلمه [ ترجئه ] به معناى تأخير انداختن و كنايه از اتلاف وقت است . قوله : على معرفة الناسخ منها : آيه ناسخ عبارتست از آيه‌اى كه عمل به آيه ديگر را از زمان صدورش تحريم نمايد قهرا آيه ديگر منسوخ مىشود . قوله : و لو بالرجوع الى اصل يشتمل عليه : مقصود از اصل در اينجا شايد معناى مصطلح درائى آن باشد كه عبارتست از مجموعه‌اى كه در آن بلاواسطه از معصوم عليه السلام امور ضبط و