فرع اگر مال را شاهد قبض نموده باشد و پس از آن از شهادتش برگشت ممكن است بگوئيم حكم اين است كه صاحب مال يعنى منكر بهريك از شاهد و مدعى مىتواند رجوع نموده و ضامن قرار دهد زيرا خود شاهد معترف است كه دستش بر مال غصبى نهاده شده و - عدوانا آن را قبض كرده پس به اعتراف خودش ضامن مىباشد . قوله : و الحلف بعدهما : يعنى بعد از شهادت و تعديل قوله : ثمّ الحكم يتم بهما : ضمير تثنيه در [ بهما ] به شاهد و قسم عائد است . قوله : لانه احد جزئى سبب : ضمير در [ لانه ] به شاهد رجوع مىكند . قوله : بلزوم المال له : ضمير در [ له ] به منكر و مدعى عليه راجع است . قوله : مع كونه قد قبضه : ضمير در [ كونه ] بمدعى و ضمير مفعولى در [ قبضه ] بمال عائد است . قوله : تسلّم الشاهد : مقصود از تسلّم قبض مال است . قوله : امكن ضمانه : يعنى ضمان شاهد . قوله : ان شاء المالك : مقصود از مالك ، منكر مىباشد . قوله : لاعترافه بترتب يده : ضمير در [ اعترافه ] و [ يده ] به شاهد عائد است .