سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

130

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

شرافت و مباركى همچون روز جمعه و عيد فطر و عيد اضحى و بعد از زوال ظهر يا در وقت عصر بخورند . و مراد از تغليظ در مكان اين است كه آن را در اماكن متبرّكه نظير كعبه و در مقابل حطيم و در مقام ابراهيم و در داخل مسجد الحرام يا حرم و درون مسجد الاقصى زير سنگ بزرگى كه در آنجا قرار دارد و در مساجد جنب محراب واقع بسازند . متن : و استحباب التغليظ ثابت في الحقوق كلها ، إلا أن ينقص المال عن نصاب القطع و هو ربع دينار ، و لا يجب على الحالف الإجابة إلى التغليط ، و يكفيه قوله : و اللَّه ما له عندي حق . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : استحباب تغليظ به شرحى كه گفته شد در تمام حقوق ثابت و محقق است چه حقوق آدمى بوده و چه حق اللّه باشد مگر در موردى كه حق مالى بوده و از نصاب قطع يد كمتر باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : نصاب قطع دست ربع دينار است . سپس مىفرماين : برحالف و خورنده قسم واجب نيست كه وقتى او را به تغليظ دعوت نمودند اجابت كند بلكه همين مقدار كه بگويد : و اللّه نزد من حقّى نيست كافى مىباشد . قوله : هو ربع دينار : ضمير [ هو ] به نصاب قطع يد راجعست .