لو تبرع عليه متبرع ، و النص ورد بهذا التخيير . و هو دليل على أنه لا يملك شيئا ، و إلا اتجه وجوب الهدي مع قدرته عليه ، و الحجر عليه غير مانع منه كالسفيه . شرح فارسى : ل : مرحوم مصنف مىفرماين : آقائى كه به بنده‌اش اجازه در حج داده مخيّر است از جانب عبد هدى و قربانى وى را به عهده گرفته يا او را امر كند كه ده روز روزه بگيرد . شارح ( ره ) مىفرماين : زيرا عبد از انجام قربانى عاجز است در نتيجه تكليف واجب او روزه مىباشد منتهى اگر آقا تبرعا متكفّل اخراج آن شد مجزى خواهد بود چنانچه در غير اين مورد اگر شخصى تبرعا قربانى ديگرى را به عهده گرفت تكليف از ذمّه مكلّف ساقط است . سپس مىفرماين : تخيير آقا بين دو امرى كه ذكر شد مضمون نصّى است كه در اين مسئله وارد شده و آن دليل است بر اينكه عبد مالك نمىشود چه آنكه اگر صلاحيّت براى مالكيّت را مىداشت هدى و قربانى در صورت قدرت بر او لازم مىشد و مجرد حجر و اينكه از تصرف در اموالش ممنوع است مگر باذن آقا مانع از تكليف قربانى نيست چنانچه بر سفيه با اينكه حق تصرف در اموالش را ندارد معذلك قربانى واجب است قوله : المأذون له : مجموع عبارت صفتست براى المملوك قوله : الاهداء : يعنى قربانى نمودن . قوله : عنه : ضمير به مملوك راجع است چنان‌چه مرجع