قوله : لامتثاله المأمور : ضمير در [ لامتثاله ] بمحصور راجع بوده و مقصود از [ المأمور ] مأموربه مىباشد . قوله : لوقوعه : يعنى وقوع مأموربه . قوله : يترتب عليه اثره : ضمير در [ عليه ] و در [ اثره ] به وقوع راجع است . قوله : و يبعثه فى القابل : ضمير در [ يبعثه ] به هدى راجع بوده و مقصود از [ القابل ] سال آينده است . قوله : لفوات وقته : ضمير در [ وقته ] به ذبح عائد است . متن : و لا يجب الإمساك عند بعثه عما يمسكه المحرم إلى أن يبلغ محله على الأقوى ، لزوال الإحرام بالتحلل السابق ، و الإمساك تابع له . و المشهور وجوبه لصحيحة معاوية بن عمار ، " يبعث من قابل و يمسك أيضا ، " و في الدروس اقتصر على المشهور . و يمكن حمل الرواية على الاستحباب كإمساك باعث هديه من الآفاق تبرعا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : در موقع ارسال قربانى بر محصور واجب نيست تا زمان رسيدن قربانى به قربانگاه از امورى كه بر محرم حرام است اجتناب كند . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اين حكم اين است كه به مجرد ارسال چنانچه گفتيم وى از احرام خارج مىشود و چون امساك از محرمات تابع بقاء احرامست لاجرم بعد از زوال احرام و خروج از آن محلى براى وجوب اجتناب