سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
346
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
احكام حصر شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر ناسك در اعمال حج بواسطه مرض و كسالت از وقوف بموقفين ( عرفات و مشعر ) محصور و ممنوع شد ، يا ناسك در اعمال عمره از ورود به مكه معذور گرديد لازم است هركدام قربانى كه با خود آوردهاند يا اگر نياوردهاند آن را تهيه نموده و به مكان قربانى بفرستند و اگر تهيه آن ميسور نبود پولش را بفرستند تا آنجا با آن پول هدى را خريدارى بنمايند . شارح ( ره ) مىفرماين : در حصر ناسك حج صورى متصور است بشرح ذيل : الف : آنكه از هردو موقف محصور گردد . ب : از كى محصور شده و ديگرى بواسطه علتى غير از حصر از وى فوت شده باشد . ج : از وقوف بمشعر محصور شده ولى اضطرارى عرفات را درك نموده باشد . در اين سه صورت حجش فاسد و باطل است چه آنكه فوت اين امور موجب فوت حج است . اما اگر عكس صورت اخير اتفاق افتاد يعنى اضطرارى مشعر را درك نمود لكن نسبت به عرفات بواسطه مرض محصور واقع شد كه حكم اين صورت اينستكه حجش صحيحست و احكام حصر بر آن مترتب نيست .