سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
341
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
چه جاهل ، ملتفت بوده يا ناسى باشد حتى در صورتى كه طفل غير مكلّف مرتكب آن شود نيز كفاره بايد بدهد به اين معنا كه كافره در مال او لازم مىشود كه خودش بعد از بلوغ آن را بپردازد يا فعلا ولىّ او آن را اخراج نمايد . متن : و يجوز تخلية الإبل و غيرها من الدواب للرعي في الحرم ، و إنما يحرم مباشرة قطعه على المكلف محرما و غيره . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : جايز است كه شتر و غير آن از چهارپايان ديگر را در حرم رها كنند تا چريده و از گياهان آن بخورند . شارح ( ره ) مىفرماين : زيرا حرمت قطع اشجار و حشائش حرم در صورتى است كه مكلّف مباشرتا اقدام بر آن نمايد چه محرم باشد و چه محلّ ، اما تغذيه حيوان از آنها حكمى بدنبال ندارد . قوله : تخليه : مقصود رها نمودن و آزاد گذاشتن حيوان است . قوله : و انما يحرم مباشرة قطعه : ضمير در [ قطعه ] بحرم راجع بوده و از آن گياهان حرم بطور مجاز به علاقه حال و محل اراده شده است . قوله : محرما و غيره : ضمير به [ محرم ] راجع است .