كان أصلها أم فرعها ، و لا كفارة في قلع الحشيش و إن أثم في غير الإذخر و ما أنبته الآدمي ، و محل التحريم فيهما الاخضرار ، أما اليابس فيجوز قطعه مطلقا ، لا قلعه إن كان أصله ثابتا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر درخت بزرگى را از ريشه درآورد كفاره‌اش گاو است . شارح ( ره ) مىفرماين : اين حكم از نظر مشهور فقهاء است . و اينكه ايشان در قلع درخت بزرگ قائل به لزوم گاو و در صغير گوسفند را واجب نموده‌اند لازم نيست ريشه و تنه درخت نيز در حرم باشد بلكه بعضى از اجزاء درخت همچون شاخه يا برگ آن هم كه در آن باشد كافى در ثبوت حكم است . لازم بتوضيح است كه كندن گياهان ريز و كوچك در حرم اگرچه موجب اثم و گناه است ولى كفاره در آن واجب نمىباشد مگر در گياه ( اذخر ) كه كندنش حتى معصيت نيز نيست چنانچه حكم گياهانى كه شخص خود در حرم كاشته حكمش همين است . تنبيه لازم بتذكر است كه حرمت در حشيش و حرمت با ثبوت كفاره در شجر بزرگ يا صغير در جائى است كه حشيش يا شجر سبز باشد اما خشك از ايندو قطعا قلع و قطعش جايز است چه انسان آن را