[ الاشكال ] براى عهد ذكرى و اشاره باشكالى استكه قبلا ذكر شد . قوله : و كذا الزّوج : يعنى و همچنين در وجوب كفاره بر زوج اشكال سابق جارى است . متن : و العمرة المفردة إذا أفسدها بالجماع قبل إكمال سعيها ، أو غيره قضاها في الشهر الداخل ، بناء على أنه الزمان بين العمرتين ، و لو جعلناه عشرة أيام اعتبر بعدها و على الأقوى من عدم تحديد وقت بينهما يجوز قضاؤها معجلا بعد إتمامها ، و إن كان الأفضل التأخير و سيأتي ترجيح المصنف عدم التحديد . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر ناسك عمره مفرده را قبل از اكمال سعى بواسطه جماع يا غير آن همچون استمناء فاسد نمود لازم است قضاء آن را در ماه آينده بجاى آورد مشروط باينكه لازم باشد بين دو عمره يك ماه فاصله شود . شارح ( ره ) مىفرماين : ولى اگر حدّاقل فاصله بين دو عمره را ده روز دانستيم بايد بعد از اين مدت آن را قضاء كند . ولى چون اقوى اين است كه بين آن دو لازم نيست زمانى فاصله شود لاجرم قضاء آن را معجّلا و بدون فاصله بعد از اتمام آن مىتوان بجاى آورد اگرچه بهتر اين است كه قضاء را مقدارى تأخير بياندازند و عنقريب خواهيم گفت كه مرحوم مصنف نيز بعدم وجوب تحديد و فاصله بين دو عمره قائل هستند .