و سپس فرموده : اگر كفاره نياز به ذبح داشت واجب است در دو مكانى كه گفته شد آن را ذبح نمايند همانطورى كه دادن صدقه در اين دو محل واجب است صورت گيرد . لازم بتوضيح است در مواردى كه لازم باشد اول حيوان را ذبح كنند و سپس گوشت آن را صدقه بدهند اگر قبل از ذبحه زنده حيوان را صدقه بدهد مجزى نيست . و همانطورى كه در موارد متعدد تذكر داده شد مستحق صدقه فقرا و مساكين مىباشند و در خصوص اين مورد مىگوئيم لازمست آن را صرف اهالى حرم نمايند اعم از اينكه خودشان فعلا در آنجا باشند يا بالقوه در حرم حضور داشته باشند و مقصود از [ بالقوه ] اين است كه اگرچه خود حاضر نيستند ولى وكيلشان حضور دارد . تبصره از مال صدقه جايز نيست تناول نمودن مگر بعد از اينكه به مستحق منتقل شد و سپس با اذن وى مىتوان آن را خورد چه صدقه‌دهنده و چه غير وى . ناگفته نماند در موردى كه صدقه بنحو اطعام واجبست مىتوان طعام را تمليك مستحق نمود و جايز است آن را بنحو خوراندن بوى صرف كرد . قوله : يجب اخراجه : ضمير در [ اخراجه ] به [ جزاء الصيد ] عائدست .