ضبط اين الفاظ ثلاثه باينطور است : ( قبره ) با قاف مضمومه و بعد از آن باء مشدد بدون اينكه بين ايندو حرف ( قاف و باء ) نونى باشد ( صعوه ) با صاد مفتوحه و عين ساكنه عبارت است از گنجشك كوچكى كه دم بلندى داشته و پيوسته آن را همچون نيزه مىجنباند . ( عصفور ) بضم عين و مراد از آن هر پرنده‌اى استكه از كبوتر كوچكتر باشد بنابراين دو حيوان قبل از آن از افراد عصفور ميباشند از اينرو مىتوان گفت جمع بين آن و دو حيوان مذكور لزومى نداشت ولى تبعيّت از نص مصنف را بر آن داشت كه هرسه را بطور جداگانه در اين‌جا بياورند و محتمل است از عصفور ، گنجشگ خانگى مقصودش باشد چنانچه در كتاب اطعمه انشاء اللّه خواهيم گفت كه عصفور را به همين معنا تفسير نموده‌اند بنابراين تفسير بين آن دو و عصفور تغاير حاصل مىشود . و بهر تقدير كفاره قتل اين سه حيوان طبق فرموده مصنف يك چارك طعام است و مقصود از طعام در اينجا كليه معطومات و مأكولاتى است كه از قبيل حبوب يا فروعات و مشابهات آن باشد نظير خرما و كشمش و نظير اينها نه خصوص گندم جو . قوله : [ قبّره ] عبارت است از مرغى كه بنام چكاوك معروف است . قوله : انما جمعهما تبعا للنص : مقصود از نص رواياتى است كه در اين باب وارد شده از جمله حديثى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 9 ص 191 به اين شرح نقل نموده :