توجيه مصنف و كلام شارح ( رهما ) جماعتى از متأخرين از جمله مرحوم مصنف در حل اشكال در مقام توجيه برآمده و فرموده‌اند : مقصود از تشبيه كفاره اينجا به كفاره تخم شترمرغ نه در مجموع آن است بلكه تنها در خصوص وجوب دو امر اخير يعنى اطعام ده مسكين و سه روز ، روزه است نه اينكه در اينجا نيز همچون آنجا ابتداء بعد از عجز از ارسال گوسفند واجب شد و پس از عدم تمكن به دو امر مزبور قائل شويم تا در نتيجه اشكالى كه ذكر شد متوجه شود بلكه بعد از عدم قدرت بر ارسال ابتداء ده فقير را بايست اطعام داده و بفرض عجز از آن سه روز بايد روزه بگيرد و با اين توجيه اشكال بر طرف مىشود . مرحوم شارح مىفرماين : توجيه مزبور و حكم مذكور در كمال جودت و متانت است ولى جهت متانت و وجه وجودت نه آن است كه برخى دانسته‌اند . توضيح بعضى از فقهاء وقتى توجيه مذكور را ملاحظه نموده‌اند آن را پسنديده و گفته‌اند : اين توجيه كلامى نيكو متين است زيرا ابتداء تهيه نتاج و