أزيد مما يجب في الأصل ، إلا أن يحمل الفتى على الحمل فصاعدا ، و غايته حينئذ تساويهما في الفداء . و هو سهل . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : عنقريب خواهد آمد كه در كشتن اين سه حيوان كفاره حمل مفطوم ( يعنى برّه‌اى كه تازه از شير گرفته شده ) مىباشد و بديهى است كه بكر يعنى حيوان جوان از آن بزرگتر است و لازمه آن اين است كه كفاره شكستن تخم از كشتن خود حيوان بيشتر باشد و اين حكم بحسب ظاهر قابل قبول نيست مگر اينكه در معناى بكر تصرف كرده و بگوئيم مقصود از آن همان حمل مفطوم و بزرگتر از آن مىباشد كه در اين صورت اشكال و محذور نامبرده متوجه نمىشود و فقط لازم مىآيد كه كفاره قتل حيوان با كفاره شكستن تخم او مساوى باشد و اين ايرادى بدنبال ندارد . قوله : و الفتى اعظم منه : يعنى از حمل مفطوم . قوله : و غايته حينئذ تساويهما فى الفداء : ضمير در [ غايته ] به ( حمل فتى بر حمل مفطوم ) راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين الحمل مىباشد و ضمير در تساويهما به ( قتل و كسر بيض ) عائد بوده و مراد از فداء كفاره است . قوله : و هو سهل : ضمير به تساوى راجع است . متن : و أما بيض القبج و الدراج فخال عن النص ، و من ثم اختلفت العبارات فيها ، ففي بعضها اختصاص موضع النص و هو بيض القطا ، و في بعض و منه الدروس إلحاق القبج ، و في ثالث إلحاق الدارج بهما ، و يمكن إلحاق القبج بالحمام في