سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

182

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

البته وجوب استنابت در سال آينده در فرضى است كه خود نتواند حاضر شود و الا در صورت امكان لازم است كه خود مباشرتا به آن بازگشته و عمل را انجام دهد . قوله : رجع له : يعنى ناسك براى رمى برگردد ، پس ضمير [ له ] به رمى عائد است . قوله : فى ايامه : يعنى ايام رمى كه روزهاى يازده و دوازده و سيزدهم باشد و به آنها ايام التشريق گويند . قوله : استناب فيه فى وقته : ضمير در [ فيه ] و [ فى وقته ] به رمى عائد است . قوله : ان لم يحضر : يعنى اگر رامى خود حاضر نشد . متن : و يستحب النفر في الأخير لمن لم يجب عليه و العود إلى مكة لطواف الوداع استحبابا مؤكدا ، و ليس واجبا عندنا و وقته عند إرادة الخروج بحيث لا يمكث بعده إلا مشغولا بأسبابه فلو زاد عنه أعاده ، و لو نسيه حتى خرج استحب العود له ، و إن بلغ المسافة من غير إحرام ، إلا أن يمضي له شهر ، و لا وداع للمجاور و يستحب الغسل لدخولها . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : بر كسى كه توقف روز سيزدهم در منى واجب نيست مستحب است در همين روز آخر كوچ كند و به مكه بازگشته و طواف وداع بجاى آورد . شارح ( ره ) مىفرماين :