راجع است . مرحوم ملا احمد تونى در حاشيه خطّى مىفرماين : قائل اين قول مجهول بوده بلكه مىتوان ادعا نمود اصلا قائلى ندارد زيرا احدى از علماء شيعه و سنّى اين قول را در كتب نقل خلاف ذكر ننموده‌اند . متن : و يرمي المعذور كالخائف و المريض و المرأة و الراعي ليلا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : كسانى كه از رمى در روز معذور هستند همچون شخصى كه از حضور در مراسم رمى در روز خائف و بيمناك است يا مريض وزن و صاحب گلّه باشد كه عذرشان مقتضى است در روز آن را ترك كنند مىتوانند اين عمل را شب انجام دهند . متن : و يقضي الرمي لو فات في بعض الأيام مقدما على الأداء في تاليه ، حتى لو فاته رمي يومين قدم الأول على الثاني ، و ختم بالأداء ، و في اعتبار وقت الرمي في القضاء قولان أجودهما ذلك ، و تجب نية القضاء فيه و الأولى الأداء فيه في وقته و الفرق وقوع ما في ذمته أولا على وجهين ، دون الثاني . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : در صورتى كه رمى جمرات در بعضى ايام ترك و فوت شد بر رامى واجب است در روزى كه رمى ادائى آن روز را به‌جا مىآورد اول قضاء اين ايام را انجام داده و سپس به فعل اداء مبادرت نمايد .