سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
166
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
رمى ريگهاى هر جمرهاى قبل از تكميل آن نهى وارد شده و چنين دستور دادهاند اگر قبل از بلوغ به رقم چهار منتقل به ديگرى شد لازم است رمى ناقص را اعاده كند و در غير اين صورت لازم نيست ناقصه را استيناف نمايد بلكه ريگهاى زده شده را ملاحظه نموده و از دنباله آن شروع كند و آن را تكميل بنمايد ولى جمرات بعدى را كه قبل از اتمام ناقصه رمى كرده واجب است اعاده و استيناف كند . و سپس مىفرماين : از عبارت مرحوم مصنف چنين استفاده مىشود كه بين صورت عمد و غير آن از نظر حكم فرقى نيست در حالى كه خود ايشان در كتاب دروس به تفصيلى كه گذشت قطع و جزم پيدا نموده . قوله : و انتقل الى ما بعدها : ضمير در [ بعدها ] به جمره راجع است . قوله : بعد ذلك : يعنى بعد از فراغ از جمره بعدى . قوله : ثمّ قطعه : ضمير به [ رمى اخيره ] عائد است . قوله : بغيرها : يعنى به غير جمرهاى كه مشغول رمى آن است . قوله : و اعادتها : ضمير به ناقصه راجع است . قوله : و الا بنى عليها : ضمير [ عليها ] بناقصه عود مىكند . قوله : و استأنف الباقى : يعنى باقى جمرات را . قوله : و بالتفصيل قطع فى الدروس : مقصود از تفصيل تفرقه بين عامد و غير عامد است . متن : و لو نسي رمي جمرة أعاد على الجميع ، إن لم تتعين ،