سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
150
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
باشد چه آنكه در اين صورت اعاده غسل مستحب بوده و اكتفاء به آن نمىتوانند بكنند . و مقصود اين است كه روز دهم غسلى كه ابتداء روز در منى مىكنند در صورتى كه بعدش حدثى واقع نشود مىتوانند براى طول نهار اكتفاء كرده و حتى در وقت ورود به مكه به آن قناعت نمايند و به همين ترتيب به غسلى كه شب در منى انجام مىدهند مىتوانند اكتفاء كرده و آن را جهت طول شب نگاه دارند بطوريه كه احيانا اگر شب به مكه داخل شدند به همان غسل قانع شوند . و سپس مىفرماين : همانطورى كه مرحوم مصنف فرموده سعى و طواف در اينجا هيچ فرقى با سعى و طواف گذشته كه در مبحث عمره گفته شد فرقى ندارد بلكه تنها فرقش در مميّزات نيّت است چه آنكه در اينجا لازم است مناسك سهگانه را به نيّت حج انجام داده ولى در گذشته به قصد عمره عملى مىساخت . بنابراين لازمست مثلا طواف حجة الاسلام را به نيت طواف حج تمتع يا قران و افراد انجام دهد . شايان توجه است كه ترتيب بين اعمال سهگانه لازم المراعات مىباشد لذا ابتداء بايد طواف حج و پس از آن دو ركعت نماز طواف و سپس سعى و در آخر طواف النساء با دو ركعتش را انجام دهد . قوله : فيعيده : ضمير فاعلى به ناسك و مفعولى به غسل راجعست و تقدير عبارت چنين مىباشد : فان يحدث فيعيد الغسل .