سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
15
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
بعضى گفتهاند كه آن بازارى است در يك فرسخى وادى عرنه در ناحيه كبكب . متن : و لو أفاض من عرفة قبل الغروب عامدا و لم يعد فبدنة ، فإن عجز صام ثمانية عشر يوما سفرا ، أو حضرا ، متتابعة ، و غير متتابعة في أصح القولين ، و في الدروس أوجب فيها المتابعة هنا ، و جعلها في الصوم أحوط ، و هو أولى . و لو عاد قبل الغروب فالأقوى سقوطها و إن أثم ، و لو كان ناسيا ، أو جاهلا فلا شيء عليه إن لم يعلم بالحكم قبل الغروب ، و إلا وجب العود مع الإمكان ، فإن أخل به فهو عامد و أما العود بعد الغروب فلا أثر له . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ناسك اگر قبل از مغرب عمدا از عرفات بيرون رفت و تا غروب نشده به آن بازنگشت بايد يك شتر بعنوان كفاره بدهد و در صورتى كه از آن عاجز باشد هيجده روز ، روزه بگيرد . شارح ( ره ) مىفرماين : روزه نامبرده را هم در سفر و هم در وطن مىتوانند بگيرند ، چنانچه با تتابع و پشت سر هم و بدون آن صحيح و مشروع است و اين رأى اصح در مسئله است . مرحوم مصنف در كتاب دروس در مبحث حج متابعت را در آن واجب دانسته ولى در مبحث صوم فرموده رعايت تتابع احوط است و سزاوار همين رأى دومى است . و بهر تقدير اگر وى قبل از غروب به عرفات برگردد اقوى اينست