قوله : لو قدمه عليهما : ضمير مفرد به [ حلق ] و تثنيه به [ رمى و ذبح ] عائد است . قوله : تحلله به : ضمير در [ تحلله ] به ناسك و در [ به ] به حلق عائد است . قوله : او توقفه على الثلاثة : ضمير در [ توقفه ] به احلال عائد است و مقصود از [ ثلاثه ] رمى و حلق و قربانى است . متن : فإذا طاف طواف الحج ، و سعى سعيه حل الطيب ، و قيل : يحل بالطواف خاصة ، و الأول أقوى للخبر الصحيح . هذا إذا أخر الطواف و السعي عن الوقوفين أما لو قدمهما على أحد الوجهين ففي حله من حين فعلهما ، أو توقفه على أفعال منى وجهان و قطع المصنف في الدروس بالثاني . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : بعد از اين‌كه ناسك طواف حج و سعى را بجا آورد استعمال بوى خوش بر او حلال مىشود : شارح ( ره ) مىفرماين : بعضى از فقهاء فرموده‌اند : حليّت طيب بواسطه طواف به تنهائى است . ولى قول اول از نظر ما اقوى است زيرا خبر صحيح بر آن دلالت دارد . لازم به تذكر است در صورتى استعمال بوى خوش بعد از طواف و سعى حلال مىشود كه آن دو را بعد از وقوف به عرفات و مشعر انجام