شارح ( ره ) مىفرماين : اگر غير از مو چيزى كه قابل تقصير بوده در اندام وى موجود باشد همچون ناخن امرار تيغ بر سر مستحبست و اگر نباشد كشيدن تيغ واجب مىباشد . ولى بايد توجه داشت با بودن چيزى كه قابل تقصير است نمىتوان به صرف كشيدن تيغ بر سر اكتفاء كرد ، زيرا اين عمل بدل اضطرارى از حلق است و تقصير بدل اختيارى مىباشد و با قدرت بر بدل اختيارى معقول نيست به اضطرارى اكتفاء نمايند . بعضى از فقهاء فرموده‌اند : كسى كه در عمره تمتع حلق نموده بجرم اين عمل حرام واجب است در اعمال منى علاوه بر تقصير تيغ را بسرش بكشد . قوله : الموسى : به معناى تيغ است . قوله : على رأسه : ضمير به فاقد الشعر راجع است . قوله : ان وجد ما يقصر منه غيره : ضمير در [ منه ] به ماء موصوله و در [ غيره ] به شعر عائد است . قوله : لانه بدل عن الحلق : ضمير در [ لانه ] به امرار موسى عائد است . قوله : من غيره : ضمير به امرار راجع است . قوله : لتقصيره بفعل المحرم : ضمير به [ من حلق فى احرام العمره ] راجع است و مقصود از فعل محرم حلق در عمره تمتع است . متن : و يجب تقديم مناسك منى الثلاثة على طواف الحج فلو أخرها عنه عامدا فشاة ، و لا شيء على الناسي ،