شارح ( ره ) مىفرماين : قربانى مستحبى از حيث شرائط و آداب همچون هدى واجب مىباشد . مترجم گويد : بنابراين سعى كنند حيوان تام الخلقه و سمين و خالى از عيوب بوده و پس از ذبح آن را به سه قسمت كرده ، ثلثى را خود تناول نموده و دو ثلث ديگر را بين صدقه به فقراء و هديه بر مؤمنين تقسيم كنند . قوله : و الجمع بينهما : ضمير به هدى واجب و اضحيه راجع است . متن : و يستحب التضحية بما يشتريه و ما في حكمه ، و يكره بما يربيه للنهي عنه ، و لأنه يورث القسوة . شرح فارسى : ذ : مرحوم مصنف مىفرماين : مستحب است براى اضحيه حيوانى را بخرند و مكروه است حيوانى را كه در منزل نگهدارى كرده‌اند به اين منظور قربانى كنند . شارح ( ره ) مىفرماين : چه آنكه از اين فعل در اخبار نهى شده و ديگر آنكه اين عمل قساوت قلب مىآورد . قوله : و ما فى حكمه : ضمير مجرورى به [ اشتراء ] عائدست و مقصود از [ ما فى حكم الاشتراء ] عقودى است كه بواسطه آنها نقل و انتقال حاصل مىشود همچون ( هبه و صلح ) و امثال ايندو .