عنه للنص أما لو ذبحه في غيره ، أو عن غيره ، أو لا بنيته لم يجز . شرح فارسى : ش : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر قربانى گم شد و ديگرى آن را پيدا كرده و از طرف صاحبش در محل قربانى يعنى منى ذبح نمود فعل صحيح و از ناسك كفايت مىكند . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اين حكم نصى است كه در اين مقام وارد شده . اما اگر واجد حيوان را در غير محل ذبح قربانى كند يا در محل آن قربانى نمايد ولى از جانب صاحبش قصد نكرده و از طرف ديگرى اين عمل را انجام دهد و يا اساسا در فعل مزبور نيّت نكند فعل صحيح نبوده و مجزى نيست . قوله : و لو ضلّ : ضمير فاعلى به [ هدى ] راجع است . قوله : فذبحه الواجد : ضمير مفعولى به [ هدى ] عائدست قوله : عن صاحبه : ضمير مجرورى به [ هدى ] بازميگردد . قوله : فى محله : يعنى در محل ذبح . قوله : اجزء عنه : ضمير مستتر فاعلى در [ اجزء ] به ذبح و ضمير در [ عنه ] به صاح 9 ب هدى كه ناسك باشد عود مىكند . قوله : للنص : مقصود روايتى استكه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 10 ص 127 به اين شرح نقل نموده : محمد بن الحسن باسنادش از سعد بن عبد اللّه از ابيجعفر يعنى احمد بن محمد بن عيسى از حسين بن سعيد و يعقوب بن