از تصرف در اموال نبايد موجب سقوط وجوب هدى شود چنان‌چه در سفيه نيز با اينكه از تصرف مالى ممنوع است حكم اينطور نبوده و هدى واجب است منتهى ولىّ او متصدى مقدمات و مراسم آن مىشود پس در اينجا نيز اگر عبد همچون سفيه مالك مىشد و صرفا از تصرف مالى ممنوع بود بايد حكمش مانند او باشد و از اينكه حكم او را مانند سفيه ندانسته‌اند كشف مىكنيم كه تخيير مولى معلول فقدان مقتضى است نه وجود مانع . قوله : غير مانع منه : ضمير [ منه ] به وجوب الهدى راجع است . متن : و لا يجزئ الهدي الواحد إلا عن واحد ، و لو عند الضرورة على أصح الأقوال . و قيل : يجزئ عن سبعة و عن سبعين أولي خوان واحد . و قيل : مطلقا و به روايات محمولة على المندوب جمعا كهدي القران قبل تعينه ، و الأضحية فإنه يطلق عليها الهدي أما الواجب و لو بالشروع في الحج المندوب فلا يجزئ إلا عن واحد فينتقل مع العجز و لو بتعذره إلى الصوم . شرح فارسى : م : مرحوم مصنف مىفرماين : يك قربانى تنها از يك نفر كفايت نموده و اگرچه در مورد ضرورت نيز باشد افراد متعدّد به آن نمىتوانند اكتفاء كنند . شارح ( ره ) مىفرماين : در اين مسئله اقوال متعدد بوده و صحيح بين آنها همين است كه مرحوم ماتن در متن آورده برخى ديگر گفته‌اند يك قربانى از هفت بلكه از هفتاد نفرى كه در سر يك سفره با هم غذا تناول كنند و با