أحوط ، فعلى ما اخترناه ، لو تعارض المشي في الظل بطريق قصير ، و في غيره بطويل قدم القصير ، و أولى منه لو كان القصير أطولها ظلا . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : از تكاليفى كه به عهده معتكف است اينكه در صورت جواز خروج از مقرّ خود حق ندارد در جائى بنشيند و يا در زير سايه‌بانى از روى اختيار حركت كند . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه ( اختيارا ) يا قيد براى ( لا يجلس ) و ( لا يمشى ) هر دو هست يا فقط در خصوص دوّمى مىباشد چه آنكه اضطرار در آن روشنتر است مثل اينكه براى راه يافتن بمقصدش طريقى را كه سايه‌بان نداشته باشد پيدا نكرد . فرع اگر براى معتكف به طرف مقصدش دو راه باشد : الف : راهى كه مسافتش كوتاه ولى سرپوشيده است . ب : راهى كه مسافتش طويل امّا بدون سقف مىباشد . لازم است راه دوّم را برود اگرچه راهش بيشتر و دور تر بشود . و اگر هردو راه مسقّف و سرپوشيده باشد لازم است راهى كه مقدار سقفش كمتر است اختيار كند و چنانچه هردو از نظر مقدار سقف با هم برابر باشند تكليف اينست كه راه نزديكتر بمقصدش را انتخاب كند . قوله : و الموجود فى النّصوص الخ : سپس مىفرماين : در روايات اين باب چنين وارد شده كه نشستن وى زير سقف نباشد