سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
265
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
محمّد بن الحسن باسنادش ، از حسين بن سعيد ، از احمد بن محمّد قال : سئلت ابا الحسن عليه السّلام عن الصّيام بمكّة و المدينة و نحن فى سفر ، قال : افريضة ؟ فقلت : لا و لكنّه تطوّع كما يتطوّع بالصّلوة . قال : فقال : تقول : اليوم و غدا ؟ قلت : نعم . فقال : لا تصم . متن : ( الرابعة عشرة يعزر من أفطر في شهر رمضان عامدا عالما ) بالتحريم ، ( لا ) إن أفطر ( لعذر ) كسلامة من غرق ، و إنقاذ غريق ، و للتقية قبل الغروب ، و آخر رمضان و أوله ، مع الاقتصار على ما يتأدى به الضرورة ، و لو زاد فكمن لا عذر له . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : مسئله چهاردهم حكم كسى كه در ماه رمضان عمدا افطار كرده كسى كه در ماه رمضان از روى علم و عمد افطار كند لازم است طبق صلاح ديد حاكم تعزير شود ( تازيانه بخورد ) ولى اگر بواسطه عذرى افطار نمايد اين حكم در حقّش جارى نمىشود : شارح ( ره ) مىفرماين : عذر مانند اينكه سلامت و حفظ نفسش متوقّف بافطار باشد همچون غريق كه نجاتش مثلا به اين باشد كه سر به زير آب برد يا كفى آب بخورد و نيز مانند انقاذ و نجات دادن غريقى را از هلاكت كه براى نيل به اين