انتباه راجع است . قوله : كان من اوّل نومه : ضمير در [ كان ] و [ نومه ] بمكلّف جنب عود مىكند . قوله : كمتعمّد البقاء عليها : يعنى على الجنابة . قوله : فلا شئ فيها : ضمير در [ فيها ] به النّومة الاولى عائد است . قوله : بشرطيه : مقصود از دو شرط ، يكى نيّت غسل بوده و ديگرى احتمال انتباه مىباشد . متن : ( أو احتقن بالمائع ) في قول ، و الأقوى عدم القضاء بها و إن حرمت ، أما بالجامد كالفتائل فلا على الأقوى . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : 2 - اگر صائم در روز ماه رمضان با مايعات تنقيه كند . شارح ( ره ) مىفرماين : ثبوت قضاء در اين مورد بنا بقول بعضى از فقهاء است ولى اقوى از نظر ما اينست كه عمل نامبرده اگرچه بر روزه‌دار حرامست ولى موجب فساد روزه نبوده بنابراين قضاء لازم نمىباشد . مؤلف گويد : از نظر ما نيز دليلى بر ثبوت قضاء يا كفّاره در اين مورد در دست نيست و از ادلّه وارده تنها حكم تكليفيكه حرمت عمل نامبرده باشد استفاده مىشود اما فساد روزه و ثبوت قضاء فتوائى است كه دليل با آن مساعد نمىباشد . و مدرك ما بر اين گفتار روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را