قوله : لكن قلّ من ذكره : ضمير منصوبى در [ ذكره ] به عكس راجع مىباشد . متن : ( و لا المرأة و العبد ) ، بل مطلق المملوك ، ( بدون إذن الزوج و المالك ، و لا الولد . ) و إن نزل ، ( بدون إذن الوالد ) و إن علا ، و يحتمل اختصاصه بالأدنى فإن صام أحدهم بدون إذن كره . شرح فارسى : [ حرمت روزه فرزند و زوجه و بنده بدون اذن پدر و شوهر و مولى ] مرحوم مصنّف مىفرماين : و نيز زن بدون اجازه شوهر و عبد بدون رضاى مولا و فرزند به غير اذن پدر روزه نگيرند . مرحوم شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از ( ولد ) تنها ولد صلبى نيست بلكه نوه و نبيره و نتيجه را نيز شامل مىشود چنانچه منظور از ( والد ) فقط پدر نمىباشد بلكه جدّ و پدر جدّ نيز مراد است . و محتمل است كه حكم فقط به والد ادنى ( پدر ) اختصاص داشته باشد و بهر تقدير اگر هركدام بدون اجازه مذكورين روزه بگيرند عمل مكروهى مرتكب شده‌اند . قوله : و ان نزل : يعنى ولد ولد كه نوه بوده يا ولد نوه كه نبيره باشد . قوله : و ان علا : ضمير مستتر در [ علا ] به والد راجع است همچون جدّ و پدر جدّ كه جدّ اعلى است . قوله : و يحتمل اختصاصه : يعنى اختصاص الحكم . قوله : فان صام احدهم بدون اذن كره : ضمير در [ احدهم ]