لم تزل الشمس ، مع احتماله مطلقا ، عملا بإطلاق النص . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : مسئله دوازدهم كراهت روزه ميهمان بدون اذن ميزبان ميهمان بدون اجازه ميزبان روزه نگيرد . شارح ( ره ) مىفرماين : حكم مزبور در وقتى است كه ميهمان قبل از ظهر وارد شود و در غير اين صورت رضايت و عدم رضايت ميزبان دخالتى ندارد . ولى چون روايات وارده در اين باب مطلقست ميتوان اين احتمال را داد كه حتّى اگر بعد از زوال نيز وارد شود و صاحب منزل از صائم بودن وى خشنود نباشد روزه‌اش را افطار كند . مؤلف گويد : از روايات مطلقه اين باب حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 385 به اين شرح نقل نموده : محمّد بن علىّ بن الحسين باسنادش ، از زهرى ، از علىّ بن الحسين عليهما السّلام فى حديث قال : و امّا صوم الاذن فانّ المرأة لا تصوم تطوّعا الّا باذن زوجها و العبد لا يصوم تطوّعا الّا باذن سيّده و الضّيف لا يصوم تطوّعا الّا باذن صاحبه و قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : و من نزل على قوم فلا يصومن تطوّعا الّا باذنهم . قوله : بدون اذن مضيفه : ضمير مجرورى در [ مضيفه ] بضيف راجعست .