دليل و مستند حكم مزبور اخبار وارده در اين باب است از جمله حديثى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 41 به اين شرح نقل مىفرمايد : از محمّد بن الحسن ، از فضّالة ، از علاء بن رزين ، از محمّد بن مسلم از امام باقر يا صادق عليهما السّلام قال : سئلته عن الرّجل تصيبه الجنابة فى شهر رمضان ثمّ ينام قبل ان يغتسل ، قال : يتمّ صومه و يقضى ذلك اليوم الّا ان يستيقط قبل ان يطلع الفجر ، فان انتظر ماء يسخن او يستقى فطلع الفجر فلا يقضى صومه ( يومه ) . ناگفته نماند : كه در حكم نامبرده فرقى نيست بين احتلام ( جنابت بدون اختيار مانند جنابت در خواب ) و غير آن بدليل روايت صحيحى كه مرحوم صاحب وسائل در ج 7 ص 42 به اين شرح نقل نموده : از محمّد بن الحسن ، از احمد بن محمّد يعنى ابن ابى نصر از ابى الحسن عليه السّلام قال : سئلته عن رجل اصاب من اهله فى شهر رمضان او اصابته جنابة ثمّ ينام حتّى يصبح متعمّدا ؟ قال : يتمّ ذلك اليوم و عليه قضاؤه . سپس شارح ( ره ) مىفرماين : حكمى كه گفته شد براى خواب بعد از علم به جنابت بود ، يعنى خواب اوّل امّا خوابى كه قبل از اين خواب قرار دارد به دو شرط هيچ حكمى ( نه قضاء و نه كفّاره ) بر او مترتّب نمىباشد . الف : مكلّف به قصد غسل بخوابد .