اگر صائم با داشتن عذر رعايت توالى را نكرد و در بين ايّام يكروز يا بيشتر را افطار كرد لازمست بعد از بر طرف شدن عذر بنا به آنچه انجام داده بگذارد و بقيّه تكليف را بجاى آورد . شارح ( ره ) مىفرماين : اعذارى كه مجوّز اخلال به توالى هستند نظير حيض ، مرض و سفر ضرورى كه بعد از زوال اين موانع صاحب عذر بايد دنباله روزه‌هاى واجب را تعقيب كند مگر در يك مورد و آن جائى است كه روزه‌هاى واجب سه روز باشند كه اگر در اثناء آن هرگونه اخلالى وارد شود اعمّ از عمدى و غير عمدى با عذر يا بدون عذر واجب است دوباره روزه‌هائى كه گرفته استيناف و از سر بگيرد تا سه روز پشت سر هم واقع شوند . و سپس چهار مثال براى روزه‌هاى سه روز به اينشرح ذكر ميفرمايند : 1 - روزه كفّاره قسم ( اگر كسى مخالفت قسم كند بايد ده فقير را اطعام كند يا به آنها لباس دهد و يا بنده‌اى آزاد نمايد و در صورتى كه از تمام عاجز بود لازم است سه روز روزه بگيرد ) . 2 - روزه كفّاره قضاء رمضان ( كسى كه روزه قضاء رمضان را بعد از ظهر افطار كند لازم است بعنوان كفّاره بده فقير اطعام كند و اگر از آن عاجز بود بايد سه روز ، روزه بگيرد ) . 3 - روزه سه روزى كه در اعتكاف شرطست ( چنانچه شرح آن عنقريب انشاء اللّه ذكر مىشود ) . 4 - سه روز بدل قربانى ( بر حاجيان لازم است كه در روز دهم يعنى عيد قربان ، قربانى كنند حال اگر بر وى ميسور نبود بايد ده روز روزه بگيرد سه روزه را در مكّه معظّمه و 7 روز ديگر را در وقت مراجعت به وطن ) .