و در ذيل مورد دوّم چنين مىفرماين : [ موارد عدم وجوب تتابع در روزه‌هاى واجب ] مورد دوّمى كه تتابع در روزه واجب شرط نيست قضاء روزه واجبست اعمّ از اينكه اداء آن متتابع بوده همچون روزه ماه مبارك رمضان يا نذر معيّن يا چنين نباشد نظير نذر مطلق چنانچه از عبارت مرحوم مصنّف اين اطلاق استفاده مىشود و حقّ نيز همين است . ولى مرحوم مصنّف در كتاب دروس فرموده اگر اصل اداء متتابع باشد قضاء آن را نيز بايد پشت سر هم بجاى آورند ، بنابراين قضاء نذر معيّن نيز همچون اصلش بايد متوالى باشد . و در توضيح مورد سوّم مىفرماين : حاجى در وقت احرام اگر صيدى را كه شكارش حرامست شكار نمود روزه‌اى كه بعنوان كفّاره بايد بگيرد مىتواند بدون توالى آن را بجاى آورد اگرچه روزه بجاى بدل نعامه ( شترمرغ ) باشد . توضيح محرم اگر شترمرغى را صيد نمود كفّاره آن اين است كه ( بدنه ) بدهد يعنى شترى كه سنّش پنج سال تمام باشد و در صورتى كه از دادن بدنه عاجز بود قيمت آن را طعام خريده و سپس بين شصت نفر تقسيم كند و اگر از اين امر نيز عجز داشت لازمست شصت روز روزه بگيرد . حال كلام در اينست كه اين شصت روز لازم نيست متواليا باشد بلكه با فاصله نيز جايز است . و در شرح مورد چهارم چنين مرقوم فرموده : اقوى اينست كه نسبت به هفت روز در بدل قربانى توالى شرط نيست ولى بعضى از فقهاء توالى را در آن شرط دانسته و فرموده همان